>Ons meisje doet het goed…

>Vandaag weer eens een dag die volledig in het teken staat van onze dochter. De dag begon pas echt met een bezoek aan de verloskundige. Een lang bezoek was ingepland omdat er meer informatie gegeven zou worden over de bevalling.

bron: www.static.skynetblogs.be

Verder hoorden we weer eens het kloppen van het hartje. Dit blijft toch iets moois hoor! Het gedender door zo’n klein apparaat heen. Ik zou er heel de dag naar kunnen luisteren.
Die informatie kregen we inderdaad, maar na een halfuur stonden we “gewoon” weer buiten. Het extra halfuur was ingepland voor eventuele vragen. Maar ja, die hadden we niet. Het kindje moet er uit en of dat nou op de één of op de andere manier is, dat maakt niet veel uit. Ofwel: we zien het wel als het zover is. Natuurlijk nemen we de belangrijke informatie wel met ons mee.
Al wordt het op een gegeven moment wel saai denk ik. Maar je begrijpt wat ik bedoel. Toch?
Ons meisje doet het het goed en is op dit moment heel langzaam aan het indalen. Nog niet helemaal, maar ze is onderweg. Nog meer goed nieuws dus!

Zojuist is de commode, die licht beschadigd was, hersteld. Het bovenblad is vervangen en daarmee is dat hoofdstuk ook tot een goed einde gebracht.

bron: www.clipartguide.com

Wat ook tot een einde komt zijn de yogalessen van Vriendin. Vanavond is de laatste les en zoals je eerder hebt kunnen lezen is het vanavond dus weer tijd voor een partnerles.


En ik heb er zin in! Nou niet normaal! Lekker puffen en horen hoe een bevalling in z’n werk gaat. 
Lekker op een harde grond zitten, omdat de kussentjes die er liggen inmiddels geen veertje meer in zich hebben.

Nee, heel veel zin heb ik er niet in, maar ach, het is voor een goede zaak. Ik doe alles voor mijn twee meiden…