>Er komt veel in tweeën voor tijdens de zwangerschap en tijdens mijn bloggen hierover. Zo bestonden “Mama2be is gek” en “Wat gaat het worden?” ook al uit twee gedeeltes.
Gisteren was het tijd voor het tweede gedeelte van de partnerles zwangerschapsyoga. Dat ik er héél veel zin in had kon je gisteren lezen en nu is het dan echt achter de rug.
Gelukkig maar…
Bij binnenkomst bleek er één stel al te zijn en toen de deur van de ruimte openging liep ik keihard tegen een muur op.
Geen echte, wees niet bang. Zo lomp ben ik ook weer niet.
Nee, het was een muur van wierook. Smerig! Ik kan sowieso niet tegen die lucht, maar dit keer was het echt niet te harden. Maar goed, alles went, dus ook deze lucht.
De ietwat aparte dame van het eerste gedeelte deed ook dit keer haar kunstje. Dezelfde stijl, hetzelfde resultaat. Ik had verdomd veel moeite om het allemaal serieus te nemen.
Maar eerlijk is eerlijk. Gek of niet, de dame had heel veel punten waar ik me wel ik kan vinden. En volgens mij is een bevalling goed te doen als je de handvatten die zij aanreikte gebruikt.
Die baarmoeder is een hele grote spier en die gaat samentrekken. Daar moet je niet tegenin willen gaan, want dan zit je jezelf, en je lichaam in de maling te nemen.
Dus: totale ontspanning en proberen jezelf niet te veel schrap te zetten. Ik kan me er best in vinden. Toen ik een paar maanden terug van mijn scooter af lazerde had ik heel veel spierpijn doordat ik mezelf schrap zette. Moet je dus niet doen als er een kind uit je poes wilt kruipen.
Er is één oplossing die de bevalling geen bevalling maakt.
Even uitademen en ontspannen. Makkie toch?
